replica horloges replica rolex

Burgemeester spelen in Machi Koro

3 januari 2016 Pieter Reactie(s)

Machi Koro

  • Aantal spelers: 2-4
  • Speelduur: 30 minuten
  • Uitgever: White Goblin
  • Auteur: Masao Suganuma

In Machi Koro kun je een lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan: burgemeester worden van een stad. Deze ‘dobbel stad’ werd bedacht door auteur Masao Suganuma en bestaat uit verschillende gebouwenkaarten en inwoners (spelers) die behoorlijk wat wensen hebben. Die wensen zijn best logisch aangezien iedere speler zijn stad start met slechts een graanveld en een bakkerij. Aan jou de taak om deze stad uit te bouwen met café’s, stadions, meubelfabrieken en uiteindelijk de vier grote bezienswaardigheden. Zodra deze vier bezienswaardigheden door een speler zijn gebouwd, komt het spel direct ten einde.
Deze missie start je met één dobbelsteen en drie muntjes. De speler die als eerste de bezienswaardigheden gebouwd heeft, mag zich de beste burgemeester en dus winnaar noemen.

De manier waarop Machi Koro werkt is simpel: elk type gebouw heeft een getal (of getallen) en iedere beurt gooit een speler met één of twee dobbelstenen. Het gegooide getal correspondeert dan hopelijk met een van jouw gebouwen en ‘activeert deze. Dat levert je geld op. Wordt er bijvoorbeeld twee gegooid, dan krijgt iedere speler die een veehouderij gebouwd heeft een muntje. De speler die aan de beurt is kan met het door hem verdiende geld weer nieuwe gebouwen kopen. Er kan een nieuw type gebouw, met weer een nieuw getal, gekocht worden, of er kan bijvoorbeeld nog een veehouderij gekocht worden, zodat het getal twee de volgende keer een munt extra oplevert.

Behalve in verschillende getallen zijn de gebouwen ook in vier verschillende kleuren opgedeeld: de blauwe kaarten zorgen ervoor dat iedere keer als het getal gegooid wordt ALLE spelers met dit getal geld ontvangen van de bank. Groene kaarten heb je alleen zelf voordeel bij, dit getal moet echt door jou gegooid worden. Als een andere speler dit getal gooit is het jammer maar helaas. De rode kaarten kunnen mooie situaties opleveren: wanneer een speler bijvoorbeeld drie gooit, dan moet hij iedereen met een café een munt geven. Zeker wanneer je tegenspelers hun horeca goed op orde hebben met meerdere cafe’s, kan het gooien van drie dus flink in de papieren lopen. Als laatste zijn er ook nog paarse kaarten, deze zorgen ervoor dat wanneer de speler het getal van dat gebouw gooit, hij of zij geld ontvangt van de andere spelers.

Naarmate het spel vordert ben je in staat om steeds meer gebouwen te bouwen en dus bij veel meer verschillende getallen geld te ontvangen. Dit kun je goed gebruiken, want het uiteindelijke doel is om als eerste de vier bezienswaardigheden (een station, winkelcentrum, pretpark en radiostation) te bouwen. Hier zitten uiteraard ook kosten aan verbonden en hoewel deze gebouwen niet direct geld opleveren geven ze je wel een aantal voordelen. Zo mag je na het bouwen van het station met twee dobbelstenen gaan gooien. Wel zo handig aangezien bepaalde gebouwen de getallen zeven t/m twaalf bevatten.

Conclusie
Door de simpele en duidelijke regels zaten wij binnen tien minuten al te spelen en hadden we al flink plezier met het spel. Dat was niet alleen bij ons, want na een korte uitleg aan twee nieuwe spelers was ook dat potje binnen no-time bezig. Het feit dat de eerste potjes meteen door hun gewonnen werden, laten we maar even buiten beschouwing…

Omdat je bij bepaalde getallen ook geld ontvangt als een medespeler gooit,  blijf je continu bij het spel betrokken, een beetje het bekende Catan-gevoel. Strategisch je stad opbouwen is belangrijk, maar niet het belangrijkste: het is toch een spel met dobbelstenen. Wanneer de voor jou gunstige getallen niet vallen heb je gewoon een probleem en is het nog lastig winnen. De groene kaarten leveren naar mijn mening misschien iets te makkelijk te veel geld op. Uiteraard, je moet dan nog wel even zelf het getal gooien, maar als hij dan ook valt, dan loop je dik binnen. Dit tegenover de blauwe kaarten die relatief een stukje minder opleveren.

Dit probleem heb je wat minder wanneer je het spel met drie of vier spelers speelt omdat de kans dat er een getal van één van je blauwe of rode kaarten valt een stuk groter is. Wat het spel ook wat spannender maakt met wat meer spelers is dat gebouwen uitverkocht kunnen raken. Heb je al voordat het jouw beurt is een goed idee, dan is het toch altijd even slikken als de persoon voor je net de laatste veehouderij voor je neus wegkaapt.

Goed om te weten is dat er inmiddels al twee uitbreidingen verkrijgbaar zijn voor Machi Koro: Haven en Metropool. Deze bieden nog meer gebouwen en dus strategische mogelijkheden. We hopen deze binnenkort te kunnen spelen en houden jullie uiteraard hierover op de hoogte!

Een potje Machi Koro duurt gemiddeld een half uurtje en dus leent het spel zich prima voor ‘warming up’ voor of ‘cooling down’ na een ander spel. Pas wel op: het spel kan behoorlijk om revanche-potjes vragen en voor je het weet start je na een paar uur spelen nog één potje, al is het alleen maar om te bewijzen dat jij toch echt de betere burgemeester bent.

Reacties

Lees ook

Vorige post

Volgende post