replica horloges replica rolex

Samen overleven in Dead of Winter

14 februari 2016 Pieter Reactie(s)

Dead of Winter

  • Aantal spelers: 2-5
  • Speelduur: 60-120 minuten
  • Leeftijd: 14+
  • Uitgever: Plaid Hat Games
  • Auteur: Isaac Vega & Jon Gilmour

Een lange, koude winter verscholen met een, op z’n zachtst gezegd, gevarieerde groep andere overlevenden na een zombie-apocalypse . Stand houden tegen een groeiende groep zombies, honger en… elkaar. Dat is is in twee zinnen de basis van het door Isaac Vega en Jon Gilmour verzonnen spel Dead of Winter, uitgebracht door Plaid Hat Games. Eerder bracht deze uitgever onder andere het thematische Mice & Mystics uit waar ik zelf groot fan van ben en ook deze keer weet een spel van deze uitgever mij op een positieve manier te verrassen.

Maar voor ik te snel ga, eerst wat handige achtergrond informatie. Dead of Winter (DoW) is een semi-coörperatief spel dat zich afspeelt na een zombie-uitbraak waardoor de hele wereld op z’n kop staat. Een groep overlevenden verblijven in een gebouw, the Colony, maar ook daar hebben zij alles behalve rust. Een steeds grotere horde met zombies bedreigen de omgeving en er moet gezocht worden naar voedsel, brandstof en andere materialen om te overleven. Dit kan je realiseren door op onderzoek uit te gaan in bijvoorbeeld de plaatselijke bieb of in het ziekenhuis. Uiteraard is dit niet zonder gevaar en kan zo’niet bezoekje elk moment het einde van een overlevende betekenen.

Bij de start van het spel krijg je als groep een gezamenlijke opdracht en iedere speler krijgt aan de start van het spel twee overlevenden toebedeeld. Deze overlevenden zijn verschillende karakters die kunnen variëren van een fitnesss trainer tot een schooljuf en van een dronken kerstman uit het winkelcentrum (serieus) tot een stunt-hond (serieus!). Elk karakter heeft z’n eigen sterke en zwakke eigenschappen en starten allemaal gezamenlijk in the Colony.  Met deze groep start je met dobbelen, het uitvoeren van acties zoals het zoeken naar nuttige zaken (eten, wapens, etc), het vechten met zombies en probeer je binnen de gegeven tijd de opdracht te behalen zonder dat het groepsmoraal op 0 staat en zo het spel te ‘winnen’. Simpel toch? Helaas zitten er nog wel een (flink) aantal addertjes onder het (bevroren) gras.

Zoals al eerder staat omschreven, DoW is een semi-coörperatief spel. Behalve de groepsopdracht, die je met zijn allen tracht te behalen, krijgt ook iedere speler een geheime opdracht voor zichzelf die hij bij het einde van het spel behaald moet hebben. En om het nog wat leuker te maken: één van de groepsleden kan een opdracht krijgen wat hem meteen de saboteur van de groep maakt. Hij moet er voor zorgen dat het spel voortijdig wordt beëindigd doordat het moraal van de groep tot 0 is gezakt. De kans dat er een verrader in de groep zit zorgt voor een heerlijke spanning tussen de spelers, zeker omdat spelers kunnen beslissen om een speler die zij gezamenlijk niet vertrouwen uit de groep te gooien.

De spanning die ontstaat door de individuele opdrachten is nog maar het begin. Zo gaat het verplaatsen van een karakter naar een andere locatie en het vechten met een zombie vaak gepaard met het gooien van de  12-zijdige Exposure dobbelsteen. Deze bepaald of het karakter ongedeerd blijft, een verwonding oploopt of… zijn actie niet overleeft. Even snel naar de bibliotheek om items te zoeken of domweg met je shotgun om je heen schieten is dus niet altijd even verstandig.

Helaas is snikkend in de foetus houding gaan liggen in the Colony en wachten tot de ellende voorbij is geen optie. Groepsleden moeten elke ronde van voedsel voorzien worden en het aantal zombies groeit elke ronde dus zo nu en dan is “zombies opruimen” geen overbodige luxe. Bovendien ben je er met enkel deze benodigdheden nog niet want behalve de groeps – en individuele opdrachten is er ook nog elke ronde een Crisis Card!

De crisis card zorgt voor mogelijk nog meer spanning binnen de groep. Deze kaarten geven namelijk een opdracht voor de komende ronde. Zo kun je een kaart trekken die bepaalt dat er aan het einde van de ronde drie kaarten met voedsel in de crisis contributie pot moeten liggen. Is dit het geval, dan is er niets aan de hand. Zo niet, dan worden de problemen van de groep nog groter in de vorm van meer zombies, een dalend moraal of andere problemen. Het leuke is dat spelers hun bijdrage voor de crisis gedekt in de pot leggen. Niemand ziet dus wie wat inlevert, een uitgelezen mogelijkheid voor de verrader dus om de boel eens lekker te verstieren en op scherp te zetten.

Natuurlijk kan er ook samen worden gewerkt tussen de spelers. Spelers kunnen gevonden goederen aan elkaar geven, met medicijnen wonden van mede-spelers genezen en barricades bouwen om locaties te beschermen tegen nog meer zombies. Het uitvoeren van de verschillende acties verloopt met het gooien van dobbelstenen wat alle spelers aan het begin van de ronde (tegelijk) doen. Daardoor weet iedereen aan het begin van de ronde al welke acties er per speler beschikbaar zijn en kun je als groep de strategie voor de nieuwe ronde bepalen.

Al kunnen de Crossroads kaarten hier nog wel een leuke twist aan geven. Want alsof alle opdrachten nog niet genoeg zijn, wordt er elke beurt een crossroads kaart getrokken door de persoon die rechts naast de huidige speler zit. Op deze kaart staat een situatie omschreven (alleen de speler die de kaart getrokken heeft mag deze weten) en wanneer deze zich tijdens de beurt van de huidige speler voor doet, dan wordt het bijbehorende verhaal hardop opgelezen. Vervolgens worden er twee opties gegeven aan de groep. Door middel van stemmen wordt er door de groep besloten wat er gaat gebeuren. Wordt er bijvoorbeeld een extra overlevende aan groep toegevoegd? Of laten we hem aan zijn lot over? Het kost immers weer meer voedsel…

Lukt het de groep ondanks alle crises, crossroads kaarten en zombies om de groepsopdracht te halen, dan heb je het spel al half gewonnen. Heb je binnen deze tijd ook nog eens je persoonlijke opdracht kunnen halen, dan mag je jezelf zombie-overlevings-deskundige noemen. Heb je  het groepsmoraal op 0 gekregen als saboteur en heb je de rest van je persoonlijke opdracht ook behaald, dan ben je de enige winnaar van de avond, maar reken er dan wel op dat je je volgende drankje zelf in moet schenken…

Conclusie

Dead of Winter is een spel met een heerlijke interactie tussen de spelers onderling en in de groep als geheel. De spanning of je elkaar kunt vertrouwen, het samen vechten om de locaties te beschermen tegen zombies en die af en toe vervloekte exposure dobbelsteen zorgen er voor dat je vanaf de eerste ronde op het puntje van je stoel zit. Geloof me, de rest van je stoel heb je eigenlijk niet nodig!

Hoewel er veel verschillende opdrachten en mogelijkheden zijn is het spel toch behoorlijk toegankelijk. Natuurlijk zal een wat meer ‘ervaren’ speler van bordspellen DoW sneller oppikken, maar ik merkte dat ook wat minder ervaren spelers super snel in het spel zaten. Binnen de kortste keren vlogen de high fives over tafel als we op het laatste moment de bibliotheek gered hadden en werd er (als een boer met kiespijn) gelachen toen de exposure dobbelsteen bepaalde dat ons nieuwste groepslid zijn allereerste actie in het spel niet overleefde.

Qua spanning, sfeer en toegankelijkheid zit het dus meer dan goed. Wat daar zeker aan bijdraagt is de uitvoering van alle materialen. De kaarten, het spelbord, de zombies, de karakters, alles ziet er bijzonder mooi uit (zie ook onze unbox video). Wanneer je het bord neer hebt gelegd dan zit je eigenlijk al voor de helft in het verhaal.

De andere helft wordt verzorgd door de groepsopdracht met de bijbehorende introductie. Bij de omschrijving van de groepsopdracht wordt er verwezen naar een introductie verhaaltje in de handleiding. Door het lezen er van weet je dus precies waarom je een bepaalde opdracht als groep uit moet voeren. Handig is ook dat er per opdracht een tijdsduur wordt gegeven. Je kunt dus van te voren al een beetje rekening houden met de spelduur. Mocht je een opdracht met gemak halen, dan kun je er ook nog voor kiezen om de kaart om te draaien om de moeilijkheidsgraad nog wat op te krikken. Er zijn overigens een behoorlijk aantal groepsopdrachten/scenario’s beschikbaar dus je hoeft het spel niet na een aantal keren al achterin je kast te zetten.

Zijn er dan echt geen minpunten? Eigenlijk niet, al moet ik wel eerlijk toegeven dat ik het minimaal aantal spelers toch eerder op drie zou zetten in plaats van twee. Er zijn wat aangepaste regels voor twee spelers en daarmee is het spel prima speelbaar, maar voor het echte goede DoW-gevoel zou ik toch aanraden om het met minimaal drie spelers te spelen.

Al met al, mocht ik ooit met een groep anderen opgesloten komen te zitten in een ruimte wegens een zombie-apocalypse, dan zou ik om de tijd te doden dit spel zeker meenemen…

Benieuwd wat er in de doos zit? Bekijk dan onze unbox video van Dead of Winter

Reacties

Lees ook

Vorige post

Volgende post