replica horloges replica rolex

In een avondje de wereld redden met Pandemic

25 maart 2016 Pieter Reactie(s)

Pandemic

  • Aantal spelers: 2-4
  • Speelduur: 45 minuten
  • Uitgever: Z-man games
  • Auteur: Matt Leacock

Neem de wereld, vier zich rap verspreidende dodelijke ziektes en een team van specialisten die het probleem op mogen lossen. Combineer deze en je krijgt het door Matt Leacock ontworpen spel Pandemic. In dit coöporatieve spel is het aan jou en je medespelers om geneesmiddelen te ontwikkelen en zo de wereld van de ondergang te redden. Verder geen druk…

Aan het begin van het spel krijgt iedere speler een rol toegewezen. Denk hierbij aan een rol als wetenschapper, dokter, onderzoeker etc. Zoals je waarschijnlijk al kunt raden: elke rol heeft zo zijn eigen voordelen. Het is dus aan de spelers om goed samen te werken en zo optimaal te kunnen profiteren van al deze voordelen. Dit is meteen één van de grote pluspunten van Pandemic: je bent continu aan het overleggen welke stappen je als team gaat nemen. Er is dus bijzonder veel interactie tijdens het spel. Winnen doe je met z’n allen, verliezen ook.

Nadat iedere speler zijn rol toegewezen heeft gekregen begint de ellende. De wereldkaart, die verdeeld is in 4 gebieden,in aan het begin van spel nog leeg, maar nog voor de start van de eerste ronde worden er al verschillende ziektes over de wereld verspreid door het trekken van een aantal zogenaamde  ‘infectiekaarten’. Blokjes in 4 verschillende kleuren stellen de 4 verschillende ziektes voor en worden neergelegd op de stad die “geïnfecteerd” wordt. Wanneer de kaart voorzien is van een aantal blokjes is het tijd om het spel te beginnen.

Iedere speler mag in zijn beurt vier acties uitvoeren. Dat zijn acties zoals voortbewegen op de kaart (wat op verschillende manier kan), het bouwen van een onderzoekscentrum, het ontwikkelen van een medicijn of natuurlijk de besmette steden (deels) genezen.

Na iedere beurt mag de speler stadkaarten trekken, die qua kleur corresponderen met de vier verschillende ziektes en hun positie op de kaart. Door vijf kaarten van dezelfde kleur te verzamelen kan er een medicijn voor die kleur ziekte gemaakt worden in een onderzoekscentrum. Daarna is het mogelijk om de ziekte redelijk snel uit te roeien. Behalve stadkaarten zitten er ook een aantal ‘Epidemie’ kaarten tussen de stapel.  Hierdoor verspreiden de ziektes zich nog sneller en agressiever. Slecht nieuws dus.

De ziektes die al op de kaart liggen zijn namelijk niet het enige probleem. Behalve stadkaarten worden er na iedere beurt ook ‘infectiekaarten’ getrokken. Ook deze kaarten zijn voorzien van de naam van een stad. Op iedere getrokken stad wordt er een extra blokje neergelegd. Liggen daar één of twee blokjes, dan is er nog geen groot probleem. Maar op het moment dat er al drie blokjes op een stad liggen, dan wordt het pas echt feest. Er vindt dan een uitbraak plaats en alle aangrenzende steden worden dan ook besmet. Op die manier kan een virus zich in een rap tempo uitbreiden wat de problemen voor jou en je team steeds groter maken.

Maar er was ook nog het slechte nieuws (voor zover het nog slechter kan) van de Epidemie kaart. Want hier wordt het pas echt interessant. Om de epidemie-kaart te spelen wordt er één stad uit de stapel met infectiekaarten getrokken, die vervolgens wordt voorzien van meteen drie blokjes. Vervolgens worden alle al eerder getrokken ziektekaarten geschud en weer teruggelegd bovenop de stapel infectiekaarten. Bovenop? Ja, bovenop! Dit betekent dus dat alle eerder besmette steden opnieuw besmet kunnen raken met alle gevolgen van dien.

Aan jou en je team om de uitbraken zoveel mogelijk onder controle te houden en op tijd de vier benodigde medicijnen ontwikkeld te hebben. Dat is ook gelijk de enige manier om het spel te winnen. Liggen alle ziektestenen van een bepaalde kleur op de kaart, zijn de stadkaarten op of zijn er meer dan acht uitbraken geweest, dan is het jammer maar helaas en is de wereld mede door jou ten onder gegaan… Oh ja, en heb je het spel dus verloren.

Conclusie

Wanneer iemand mij om advies zou vragen voor een coöperatief spel dat geschikt is voor de gevorderde en beginnende speler dan zou ik zonder twijfel Pandemic aanraden. In eerste instantie leek het systeem waarop de ziektes zich verspreiden en hoe de uitbraken precies werkten me wat ingewikkeld, maar het is eigenlijk super logisch en simpel. Doordat je zelf kunt bepalen hoeveel Epidemie kaarten je tussen de stadskaarten stopt en hoeveel ziektekaarten je vanaf de eerste beurt moet trekken kun de moeilijkheidsgraad van het spel op een goede manier beïnvloeden en de uitdaging voor je team steeds groter kunt maken.

Zoals ik al eerder schreef zit Pandemic vol met interactie tussen de spelers. Iedereen heeft hetzelfde doel, maar misschien wel andere ideeën en inzichten. Dit kan leiden tot geweldige discussies, maar ook tot een ontzettende team-spirit wanneer je wéér een ziekte hebt uitgeroeid.

Het speelmateriaal ziet er allemaal keurig netjes uit. Het speelbord is duidelijk, de speelkaarten zien er goed uit en de blokjes zijn van een mooi, transparant materiaal. Doordat de ziektes eigenlijk in basis niets meer dan een kleur zijn geeft het de spelers zelf de mogelijkheid om te bedenken welk vier ziektes er deze keer uitgeroeid moeten worden. Het voelt toch lekkerder om ‘Ebola’ uit te roeien dan om “het medicijn voor Geel” te hebben ontwikkeld ;).

Door het systeem waarop de ziektes zich verspreiden is geen één potje hetzelfde en blijft het spel na vele potjes nog net zo leuk als de eerste paar keren. De ene keer heb je binnen no-time een paar grote uitbraken en wordt het echt zweten om de wereld alsnog te redden. De andere keer zijn de kaarten wat gunstiger en geven je iets meer tijd om pro-actief te kunnen handelen.

Hoewel het spel met drie of vier spelers wellicht leuker is door de grotere interactie tussen de spelers is Pandemic ook prima met twee spelers te spelen. Je hebt waarschijnlijk een stuk minder discussie (of juist meer) en slechts twee rollen (dus maar twee ‘voordelen’), maar wel een stuk meer beurten per speler wat dan weer een voordeel is. Hierdoor ligt Pandemic bij ons vaak op tafel om met z’n tweeën een potje te doen. Door de moeilijkheidsgraad steeds hoger te leggen blijft elk potje spannend en zijn we altijd weer blij als we de wereld gered hebben. Kortom: Pandemic is wat mij betreft een must-have voor in elke bordspellenkast.

 

Reacties

Lees ook

Vorige post

Volgende post